مه بانگ / بیگ‌بنگ / انفجار بزرگ
مهرداد آتورپاتگانی

 در زبان پارسی «مه» یعنی «بزرگ» و بانگ به معنای صدای بلند است (همانند واژگان مه‌رمب و مه‌گسست).
 «مِه‌بانگ» یا انفجار بزرگ (به انگلیسی: Big Bang)، یک دیدگاه علمی است درباره‌ی چگونگی آغاز همه‌ی هستی (زمان و هر سه بعد). برپایه‌ی این نگره، جهان کنونی ما از ذره‌ای بسیار متراکم و کوچ‍ک‌تر از ذرات بنیادی پدیدار گشته است. یعنی برپایه‌ی این نگره، جهان ترکید! و از این ذره همه‌ی ذرات بنیادی ساختار جهان هستی پدیدار گشتند و آغاز به دور شدن از میانه‌ی آن انفجار کردند، که پس از آن میلیاردها کهکشان از جمله کهکشان راه شیری پدیدار شد.
این بزرگ شدن و دور شدن هم‌چنان پس از نزدیک به 14 میلیارد سال، دنباله دارد و حتی شتاب آن بیش‌تر هم می‌شود.

عکس از مه بانگ در 14 میلیارد سال پیش

*هر گونه برداشت از داده‌های این تارنگار تنها با ذکر نشانی تارنگار و نام نویسنده مجاز است. (مهرداد آتورپاتگانی)