یک بیت شعر به زبان پهلوی_آذری و با لهجه‌ی تبریزی از هُمام تبریزی:

وهار و ول و دیم یار خوش بی

اوی یاران مه ول بی مه وهاران

معنی: بهار و گل و روی یار خوش هستند. اما بدون دوست هیچ گل و بهاری نیست.

 

محسنی، محمدرضا 1389: پان‌ترکیسم، ایران و آذربایجان، انتشارات سمرقند، ص 136
کارنگ، عبدالعلی 1333: تاتی و هرزنی دو لهجه از زبان باستان آذربایجان، تبریز، ص 13