بگذار بگریم، مرا بگذار بگریم        ***      بگذار در این نیمه شب تار بگریم

او رفت و امید دل من دور شد از من     ***     بگذار که در دوری دلدار بگریم

در ماتم پژمردن گلهای امیدم      ***      بگذار که چون ابر به گلزار بگریم

مرغ دل من پر زد و افتاد به دامش       ***      بگذار بر این مرغ گرفتار بگریم

غم خوار من خسته به جز دیده من نیست    ***    بگذار به غم خواری خود زار بگریم

در ورطه دیوانگیم می کشد این عشق     ***    بگذار بر این عاقبت تار بگرم