تاریخ ایران و هم‌بستگی تیره‌های ایرانی

مقالات کوتاه پیرامون تاریخ و فرهنگ ایران و جهان

راه تازی زدایی از زبان پارسی
ساعت ٤:٥٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۳/٥/٢۸   کلمات کلیدی: تازی زدایی ،سره نویسی ،شناختن واژه های بیگانه ،شناختن کلمه های عربی و غیر فارسی

راه تازی زدایی دراز است

 یادمان نرود که سد(١٠٠ ) ها سال یک شاهنشاهی بزرگ و پهناور با بیش از ١۴٠ میلیون آدم،
 با زبان پارسی گردانده میشد و هیچ دشواری هم در اینکار نبود. حتی هزاران
واژه ئ پارسی به زبان تازی راه یافته اند و معرّب شده و گاهی برخی از آنها
بار دیگر به زبان ما بازگشته اند. ( مانند چراغ = سراج ، اندازه = هندسه ،..) . 
 نسکخانه های(کتابخانه های) بسیاری در ایران بودند که شوربختانه، بدست عرب بیابانی بکام
آتش سپرده شدند و آنهمه گنجینه های زبان پارسی همه ، جای خود را به
نادانی تازی دادند. تنها اندکی از کتابها، برای از میان نرفتن به تازی
برگردانده شدند ولی بسیاری از واژه ها برای همیشه در ژرفای تاریک تاریخ
فراموش شدند ، چون زبان گفتاری ، توانایی نگهداشت بیش از چند هزار واژه
ساده را نداشت و ندارد. از آن پس هم که کتابها به تازی نوشته میشد و اگر پایداری
ملی و روان آزادگی خواه ایرانیان در کتابهایی چون شاهنامه شکوفا نمیشد ،
چه بسا که ما نیز چون شامیان و مصریان و مراکشیان و بِربِرها ! اکنون
بخشی از شعب عرب ! بودیم.

 پس راه پالایش زبان پاری راهی است دراز، امّا بایستی با کوشش و بردباری ، روزی
آغاز شود و نخست واژه هایی که همتای پارسی دارند ، اندک اندک بیرون ریخته
شوند و فرهنگستان زبان هم باید ، آهسته آهسته، برای واژه هایی که هنوز همتا
ندارند، جایگزین هایی پیدا کنند. در زمان پیش از ۵٧، این کارها با کامیابی انجام میشد
و بسیاری از واژه ها جایگزین یا نوسازی شدند ( هواپیما, شهرداری, ترابری، رسانه، بازنشستگی،...
و سد ها واژه ئ دیگر. پس اینکار شدنی است و ما بایست این میکرب
تازی و این ننگ تاریخی و این ناپاکی فرهنگی را تا آنجا که میشود بزداییم، که برای ما ،
بوارونه ئ موارد دیگر که آمیزش فرهنگها انگیزه ئ شکوفایی و بُرزی فرهنگ ها میشد،
تنها پستی و واپس ماندگی را به ارمغان آورده است. عرب سوسمار خور،
فرهنگی نداشت که بما بدهد(در این باره جستاری نو راه خواهم انداخت)



مَـــزد ک


-------------
زبان گفتاری = زبان محاوره
روا = رایج
بُرزی = اعتلا
بوارونه ئ = برعکس > وارانه