چند اشتباه نگارشی همه‌گیر در زبان فارسی

چند اشتباه همه‌گیر در نوشته‌ها و گفته‌های پارسی‎زبانان

  یکی از آسیب‌های بزرگی که زبان عربی به زبان پارسی زده این است که، افزون بر این‌که شُمار فراوانی واژه از یک زبان سامی (تازی) به یک زبان از خانواده‌ی زبان‌های هندواروپایی (پارسی) وارد شده، این واژه‌های درون‌شده از «دستگاه صرفی» زبان میزبان (که زبان پارسی باشد) نگذشته‌اند.

  در زبان پارسی واژه‌ها با «ها» و «ان» جمع بسته می‌شوند، مانند: چشم‌ها، دیگران، دست‌ها، ایرانیان و...

  بدبختانه با هجوم واژه‌های بیگانه به‌ویژه عربی واژه‌ها در ریختار جمع خود و دیگر شکل‌ها نیز به زبان پارسی وارد شده‌اند. برای نمونه:

ملک، ملوک، مالک، تملیک، تملک، مالکیت و...
صدق، صادق، صدوق، صدیق، صداقت، تصدیق و...
خاص، اخص، مخصوص، تخصیص، خصوص، خصایص، تخصص و اختصاص

  این‌گونه بود که سراسر ساختار یک زبان کهن و بسیار غنی با شاهکارهای فراوان ادبی بیمار شد.

  امروزه نیز همین بلا را واژگان انگلیسی، فرانسوی و ... به سر زبان پارسی می‌آورند و همگی ما پارسی‌زبانان باید در این زمینه هوشیار باشیم و تا جایی که شدنی است از واژه‌های پارسی به جای واژه‌های بیگانه (عربی، انگلیسی یا...) بهره ببریم و واژه‌های پیشنهاد شده‌ی فرهنگستان را پشتیبانی کنیم.

در همین زمینه بیش‌تر بخوانید: http://ariapars.persianblog.ir/post/77

* هر گونه برداشت از داده های این تارنگار، تنها با ذکر نام نویسنده و نشانی تارنگار، مجاز می باشد(مهرداد آتورپاتگانی) 

/ 2 نظر / 49 بازدید
parstorch

از دید من درست است که نوشتن درباره ی زبان پارسی و تاریخ کهن ایران میتواند سودمند باشد ولی کافی نیست بلکه باید در زندگی روزمره هم برای پیشبرد وبالا رفتن ایران گام برداشت ویژه نوشت های دانشی آن هم در زمینه ی گیتیک دارم که به زبان پارسی است و گمان نکنم در گستره ی بستار(اینترنت) و در میان تارنماها وتارنگارهای پارسی کسی این چنین گامی برداشته باشد

علی

عالی بود سپاس